احمد از نظر درسي جزو دانش آموزان ممتاز مدرسه بود.

سال آخر دبيرستان كه با احمد همكلاسي بودم، مسولين مدرسه مي خواستند كلاس رو مثل دانشگاه ها مختلط برگزار كنند. ما به اين مسئله اعتراض كرديم، خيلي از بچه ها هم بي خيال اين مسئله شدند، اما در اراده و اعتقاد احمد ذره اي خلل وارد نشد، احمد سر كلاس ها اعتراض خودشو اعلام مي كرد، معلم رياضي هم به مدير گفته بود اگر رحيمي سر كلاس من بياد ديگه درس نميدم، با اينكه حق با احمد بود.

احمد اون سال درس رياضي را غيرحضوري خوند و حاضر نشد ايمانش را بفروشه، و همان سال با معدل 19 به بالا ديپلم گرفت و در پزشكي دانشگاه تهران پذيرفته شد.

                                                                                 منبع: فلاكيان/ص103